yedisevin - Size Geliyoruz

Zor günlerdi.Yerlerde kan gözlerde yaş vardı.Zorbalık ve acı hepsi bir aradaydı.Yaşlısıyla genciyle herkes savaşa gidiyordu.Daha yeni doğum yapmış,cephaneye mermi taşımaya giden nice analar vardı.Bir ateşti kalplerde yana,öyle bir ateşti ki…

Yemeden içmeden gidiliyordu cephaneye.Düğüne gider gibi…

Çanakkale ya bizim olacaktı yada hiç kimsenin.Amaç ve gaye aynıydı.Ölüme kafa tutuyorlardı.Binlerce kişi Şehit düştü.Dillerde aynı kelime, “VATAN SAĞOLSUN”.

Kimisi anasını kimisi on beş günlük karısını bırakmıştı savaşa giderken.Ucunda ölüm olsada Çanakkale bizimdir.Binlerce Kurban vermiştik.Yerlere kandan çiçekler ekip,Etten duvarlar örmüştük.Ayağındaki çarığını çıkarıp Askere giydiren vardı.Bir ekmeği yirmi kişi yiyenler vardı.Cephanede arkadan gelen hain kurşunla birden yerlerde boylu boyunca yatanlar vardı.Ama yine de pes etmemişlerdi.Bu uğurda canlar fedaydı.

Kendi vatanımızda yabancı gibi yaşayacaktık.Bir başkasının himayesi altına girip durmadan kafamıza mı vurulacaktı?

Hayır…

Onurluydu Türk Milleti.Bu güne kadar hep başı göklerde gezmişti.Ya şimdi…

O eğilmez başlar yerde mi gezecekti?Biz Türk’üz diye dalgalanmayacakmıydı göklerde bayrak?Binlerce Ahmetler,Mehmetler vermemişmiydi,bayrağa rengini kanıyla,canıyla…Savaşa gidiyordu Mehmet.Ölüm sana kafa tutuyorum dercesine…

Çanakkale bizimdir,namusumuz dercesine…Ne günlerdi o günler Allahım..Açlık ve susuzluk bir yandan,yapılan haince saldırılar bir yandan…

Uyumuyordu.Çünkü bizleri rahat bir şekilde uyutmak için uyumuyordu.Geleceğin çiçeklerini soldurmamak için uyumuyordu.Nasıl bir vahşetti.Bir askerin kollarını vucudundan ayırmıştı.Bir Avrupalı.Hangi insana yakışırdı.Bir insana arkadan vurmayı canlı bedenden kollarını ayırmayı…Ancak onlar yapardı.Bir Destandı Çanakkale akıllardan çıkmayan…

18 Mart 1915 Türkiye Cumhuriyetinin hem kırılma hem kurulma noktasıydı.270 Kiloluk Mermiyi taşıyıp günlerce aç kalanların savaşıydı bu savaş…

Meydanlar Mahşeri aratmıyordu.Ağızlardan çıkan ses yürekleri dağlıyordu.Yemek için yemek,içmek için bir tas su yoktu…Ama bunlar Türk ordusunu bıktırmadı.Aksine daha da gayretlendirdi.Öyle çok yanıyordu ki kalpler.Sanki yanardağ olmuştu da patlayacaktı.Kim saracaktı kanayan yaraları?Kim dindirecekti sönmeyen feryatları?Kaybolmuş ocakları kim avutacaktı?

İşte Türk Milleti,biz Çanakkaleyi böyle aldık.Çanakkale için nice kanlar döküp,nice canlar verdik.Hiç bir zaman pişman olmadık.Çünkü ÇANAKKALE BİZİM GELECEĞİMİZ…

                                                                                                               Tuğba SÖYLER .

Not: Bu yazı Çanakkale Şehitleri anısına yapılan Kompozisyon yarışmasında birincilik almıştır.

Yorumlar (5)

Yorumları göster/gizle

Yiğit BAŞARAN said:

... eline yüreğine sağlık çok güzel olmuş yazıların devamını bekliyoruz. BAŞARANLAR İNŞAAT YİĞİT BAŞARAN 0 344 511 8493

Aralık 10, 2010

kemal aytaç said:

... güzel bir şey olmuş tuğba sagol bu sitede paylaştığın için

Kasım 06, 2010

kemal aytaç said:

... Güzel bir şey olmuş tuğba dahada güzüli bu sitede paylaşman

Kasım 06, 2010

Can DEMİR said:

... Mehmet Alp Bey'e Katılıyorum

Eylül 15, 2010

mehmet alp said:

... yeni nesil gençliğimizin milli değerlerimiz ve tarihimiz konusunda bu denli ilgili olması çok sevindirici.eminim tuba gibi düşünen milyonlarca türk genci vardır

Ağustos 16, 2010

Yorum formunu göster/gizle