|
Mehmet GÖZÜKARA
|
|
Mehmet Gözükara tarafından yazıldı.
|
|
Cumartesi, 06 Kasım 2010 07:56 |
|
Sevdalı her gönül nehir gibidir Köpürüp kabarıp coşması ondan Dört köşesi mamur şehir gibidir Akar kurumadan çeşmesi ondan *** Aşka her tutulan kendini yakar Hamlıklar kaybolur benlikler kalkar Aklın almadığı durumlar çıkar Sevenin kendini aşması ondan *** Allah ayrılığa savsa kulunu Aşkın gemisiyle bulur yolunu Bülbül mekân tutar gülün dalını Şebnemin seherde düşmesi ondan *** Kim ki tutulursa böyle bir aşka Başına ne gelir diyorsan başka Daha ihtiyardır dengine yaşça Gözünden dünyanın düşmesi ondan *** Her mevsim kar olur gönül"ün dağı Hazana dayanmaz bahçesi bağı Kurur hasretinden dili damağı Aşkın ocağında pişmesi ondan *** Çözüp bağladıkça aşkın ateşi Sende gizemleşir bülbül ötüşü İç içe yaşarsın yaz ile kışı Yıllarca mevsimin şaşması ondan *** Çok konuşsan sır hazinen faş olur Müjgan kirpiklerin yayı kaş olur Gözükara"m nasıl bunla baş olur Sağken mezarını deşmesi ondan
***
DOST KALEMLERDEN
Hilkati özünde topraksın toprak Topraktan beslenir ağaçta yaprak Vaslımız onadır odur son durak Âdemin toprağa koşması ondan
Ramazan Pamuk
Cihanî turabdır Hu’nun yoluna Cihan serverini takar koluna Eğilmedi asla üç beş kuluna Seferden sefere koşması ondan
Yahya İncik
 |