| Kerim ile Ali'nin ağıdı (Elbistan Ağıtları) |
 |
 |
| Mehmet GÖZÜKARA |
| Mehmet Gözükara tarafından yazıldı. |
| Pazartesi, 08 Ağustos 2011 08:46 |
|
Elbistan Ağıtları"ndan (Birinci Cilt, Sayfa 247) alınmıştır.
Kerim ile Ali'nin ağıdı Ericek köyünden Resul Ömer'in oğlu Ali ile Kerim Dolu yedikleri içtikleri ayrı giden, arkadaştan öte, iki sırdaş, iki dostturlar. O gün (02.01.1959) Kerim, Ericek'e görmese duramadığı Ali'nin evine gelmiş, yenilmiş, içilmiş muhabbet edilmiştir. Kerim bir ara silahını çıkararak yağlar ve içinde kalan son mermiyi fark etmeyen Kerim, canı kadar çok sevdiği Ali'yi vurur. Aldığı kurşun yarasıyla oracıkta vefat eden Ali'yi gören Kerim panikler. Ne yapacağını bilemeyen Kerim, Malaçca köyünden olmasına rağmen Çardak köyüne (kasaba) doğru koşmaya başlar. Çünkü kardeşlerinin bir kısmı Çardak'ta ikamet etmektedir. Tombak köyüne geldiğinde arkasından gelen Ericekli köylülerden korunmak maksadıyla Tombak'ta bir eve sığınır. Sığındığı ev sahibi Kerim'i içeri alır ve evin kapısını dışarıdan kilitler. Lakin bu sığınma Kerim'i kurtaramaz. Kerim'in sığındığı evin etrafını saran Ericekliler evin içerisinde yalnız olan Kerim'i ateş altına alırlar. Yüz yüze gelindiğinde üç-beş adamın üstüne gelemeyeceği, gözünü daldan budaktan esirgemeyen Kerim'i, galeyana gelen ve bir kısım hasetlerin de gayretiyle iradesizleşen kalabalık hiçbir canlının kendi cinsine reva görmeyeceği zulümlük ederek ölümüne sebep olur. Bu iki yiğidin aynı günde içler acısı şekilde ölümlerine, Akveren köyünden Halil oğlu Süleyman Dal'ın on bir yaşında yazdığı ağıt destan olur ve ederi yirmi beş kuruştan satılır. Süleyman Dal bakalım ne demiş: Göksün kazasının Tombak köyünde Feci kaza ile ölen yiğitler Sorarsanız Ali Gökce soyunda Gözümüzden kan yaş döken yiğitler Kerim tapancayla uğraşır durur Unutup elini tetiğe vurur “Ah!..” derim içimden yağlarım erir Bizi yas içinde koyan yiğitler Ömer ile Gümüş durmadan ağlar Sularımız bile tersine çağlar Tombaklılar bile kazayı söyler Dertleri dillerde kalan yiğitler Kaza oldu Ocak ayı ikide Kuşlar ağlaşıyor şu mavi gökte Bir tanecik mermi kalmış tüfekte Başları belalı ölen yiğitler Kerim'i sorarsan Malaçca köyü Dört mermi deliyor bu usul boyu Türk'e yakışır mı asildir soyu Beyni delik kalbi üzgün yiğitler
Cuma gününde bu kaza oluyor Bu feci kazada ciğer deliyor Dostlar ağlar düşmanlar da gülüyor Dostları ağlatıp giden yiğitler Dört mermiyle bir Kerim'i vurdular Kafasını dilik dilik dildiler Ne kötü şey hepsi katil oldular Gözlerin dünyaya yuman yiğitler Şehit olup bu dünyadan göçtüler Ecel şerbetini hemen içtiler Gönüllere dert kuyusu deştiler Bizi dert içine atan yiğitler
Ben burada son veriyom sözüme Bir od düştü yanar tatlı özüme Dünya zindan görünmüyor gözüme Dünyayı bize dar eden yiğitler Süleyman Dal der ki bitirdi sözü Aşkın ateşiyle yanıyor özü Kanlı yaş bürürdü şu iki gözü Meskeniniz cennet olsun yiğitler Halil oğlu Süleyman Dal Akveren köyünden Bu ağıdın hikâyesi 10.05.2011 tarihinde, Kerim Dolu'nun kardeşi Fevzi Dolu'dan (1943), sözleri ise Kerim'in kızdan yeğeni Şeref Aslan'ın (1975 doğumlu Elbistan belediye zabıta memuru) ağzından Mehmet Gözükara tarafından derlenmiştir. İletişim Telefonu 0535 372 37 53 Okuma: 199 Yorumlar (0)
 Yorum yaz
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız, eğer kayıtlı deşilseniz lütfen ilk önce kayıt olunuz.
|
Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız
Yorumları göster/gizle
Yorum formunu göster/gizle
YediSevin.com
~~~~~~~~~~~~~~~~
Online Üyeler
YokYazarlar
Müzik Kutusu
Günün Sözü
Ka’b el-Kurâzî -
Sayaç
 | Bugün | 430 |
 | Dün | 1314 |
 | Bu Hafta | 1744 |
| Geçen Hafta | 9683 |
 | Bu Ay | 29360 |
| Geçen Ay | 44468 |
 | Toplam | 939061 |