yedisevin - Size Geliyoruz

Kapıdere'de kalan Halil Çavuş'un ağıdı

Askerliğini çavuş olarak yapan Halil (Doğan) teskeresini alarak köyüne dönmüştür. Askere giderken aklında olan, Mehmet (Bölükbaşı) Ağa'nın kızı gönlünde yer etmiş, sevgisi sevdaya dönüşmüştür. Halil yakışıklı, babayiğit, sevimli, iyi huylu bir Anadolu yiğididir. Fakirlikten başka bir suçu yoktur. Dünürcü salan Halil, kızı alır. Alır almasına da, istenilen başlık parası kendisine değil, ağaya yakışan miktardadır. O dönemde başlık parası, Azrail'e can borcundan sonra gelen ikinci mecburiyetti. Halil; istenilen başlık parasını kazanmak için gurbete çıkmaktan başka çaresinin olmadığını bilmektedir. Kendi emsali, arkadaşı ve aynı zamanda komşuları olan Kadir Kaya ile kafa kafaya verip bir durum değerlendirmesi yaparlar. O günlerde yapımına yeni başlanılan Kapıdere tren hattının inşaatında çalışmaya karar verirler. O günkü adı kumpanya olan bir şirkette işe başlarlar. Kapıdere-Kadılı istasyonu arasında bir tünel inşaatında çalışırken, tünelden hafriyat taşıyan vagon Kadir'i belinden kıstırır (sıkıştırır) ve ağır yaralar. Doktor, hastane nerde.. o zamanlar, Kapıdere çevreye yolu yolağı olmayan bir dağ başıdır. Malatya araştırma hastanesine götürülecek değil ya, yaralanan Kadir, bir çadıra yatırılır. Yarası tuzlu yağ ve soğanla emlenir, kırıkları da sınıkçılıktan anlayan biri tarafından sarılır. Bu olumsuz şartlarda, ağır yaralı Kadir vefat eder. Kadir'in cansız cesedi, Büyük Yapalak'a getirmek mümkün olmadığı için Kapıdere'de bir mezarlığa gömülür.

En yakın arkadaşını elîm bir kaza sonucu kaybeden Halil, çok üzgündür. Nişanlısı da aklına düştüğünde bir o kadar heyecanlanan Halil, başlık parasını kazanmaya gayret etmektedir. Ancak, başlık parasını tamamlayamadan, humma hastalığına yakalanarak o da vefat eder. Onun da cenazesi, imkansızlıktan Yapalak'a getirilemez.

Bu acıklı olaya BüyükYapalak kasabasından Haşim Sezgin şu ağıtı yakar:

Kapıderesi'nde merkez kuruldu

Kürd'ü, Türk'ü bir araya derildi

Yapalak'tan bir çift kurban verildi

Biri Halil, biri Kadir den varın

Kapıderesi'nde düştüm bir derde

Yanlarım çürüdü kuru yerlerde

Validem sorarsa Halil'im nerde

Kapıderesi'nde kaldı den varın

Derdim çetin imiş ağrıyor başım

Yanımda yoğudu yarenim eşim

Hasretlik zor imiş Veli kardeşim

Ahiri hasretlik kaldı den varın

Kardeşlerim düğünümü çaldırsın

Deyzem oğlu bayrağımı kaldırsın

Validem de kendi kendin öldürsün

Halil'in perişan halde den varın

Bir sene İzmir'e bir sene yola

Zayoldu emeğim döndü bir pula

Bülbül feryat eder şol gonca güle

Halil'in gülleri soldu den varın

Hastayım çadırda yalınız yattım

Düşüne düşüne kaygıya battım

Nazlı nişanlıma hasiret gittim

Hasret kıyamete kaldı den varın

Kabrimi kazarken bir yağmur geldi

Deşilen kabrime hep sular doldu

Şehitler ervahı yanıma geldi

Şehitlere yoldaş oldu den varın

Mezarımı dağ başına kazdılar

Laht tutmadı çalı çırpı düzdüler

Kefenimin uçlarını çözdüler

Kefenin astardan sardı den varın

Nişanlım da beklemesin yolumu

Felek kırdı kanadımı kolumu

Açmadan soldurdu taze gülümü

Halil'in gülleri soldu den varın

Genç yaşımda layık görmüş ölüme

Halil'in gelmiyor öldü den varın

Gelir diye günlerimi saymayın

Öldüğümü Yapalak'a yaymayın

Cenazemi gurbet elde koymayın

Ölüsü gurbette kaldı den varın

Sezgin'im feryadın arşa dayandı

Halil'ime uçan kuşlar da yandı

Yapalak ağladı yasa boyandı

Emir büyük yerden geldi den varın

Haşim Sezgin

Bu ağıt, hikâyesiyle birlikte, Elbistan'ın Büyük Yapalak kasabasından Haşim Sezgin'in oğlu Şerif Sezgin'in (1934) ağzından 09.03.2011 tarihinde Mehmet Gözükara tarafından derlenmiştir.

İletişim Telefonu 0535 372 37 53

Yorumlar (0)

Yorumları göster/gizle

Yorum formunu göster/gizle