yedisevin - Size Geliyoruz

Mahir Başpınar

-M. Gözükara’ya (1)-

Gözükara"m gelir elde gül ile

Dostların yoluna serersin dostum

Bal şeker damlayan tatlı dil ile

Gönülden gönüle girersin dostum

Şiirle konuştum şiirle coştum

Bu uğurda zorlu engeller aştım

Sizleri görünce çağladım taştım

Beni bilenlerden sorarsın dostum

Güle emanettir dalı bedeni

Yaratılan olmak onun nedeni

Kulu bile sevmez, kemlik güdeni

Sevgiyi nakşedip örersin dostum

Gözükara"ymışsın göz ile gördüm

Kalemden döktüğün söz ile gördüm

Üstünü başını toz ile gördüm

Ne yitirdin öyle ararsın dostum

O'nun ateşiyle tutuşup yanıp

Dıştan görünüşe bakıp aldanıp

Söz ile Mahir"i yıkarım sanıp

Boş yere kendini yorarsın dostum

Bu güzel şiir için kendisini tebrik ediyorum. Her ne kadar rakibimde olsa, Köroğlu hesabı “yiğidi överiz yiğitçe.” Elbet bizimde diyeceklerimiz olacak…

&

Mahir; “kuru gürültüye pabuç bırakmaz. Edasıyla, ünlemesiyle, duruşuyla tam bir pehlivan şairdir. Aklıselim söyleyişlerinin yanı sıra, cesaretli hamleleriyle de atışmada Giryani"nin en çok zorlanacağı bir rakip. Bunları nerden mi biliyorum? Mahir"in Giryani"ye hitaben yazdığı şiirden.

Okuyalım bakalım sizde aynı kanaate varmayacakmısınız:

Gör Beni

Mahir Başpınar

-Erol Giryani"ye-

İyi bak Giryani"m kapama gözün

Yeri titreterek gelişimi gör.

Dayanıp yüreğin, tutarsa özün

Sürüden kuzuyu alışımı gör.

Daha hakem düdüğünü çalmadan

Hazırlanıp sen gardını almadan

Oyun yapıp tek bacaktan dalmadan

Kaldırıp yerlere çalışımı gör.

Siyah olsun rengin, isterse sarı

İster uysal olsun, ister haşarı

Atıp seni halakadan dışarı

Tümden sahalardan silişimi gör.

Dövüşken horoza küllük fark etmez

Dili kopar ise, bir daha ötmez

Ava çıkan şahin, uykuya yatmaz

Yukardan süzülüp dalışımı gör

Kar üstüne uzanırım yaz gibi

Değer yüreğime kızgın köz gibi

Tavuğun yerine gelen kaz gibi

Tek-tek tüylerini, yoluşumu gör.

Belli senin yüreciğin yaralı

Söyle bana yaralayan nereli

On da dokuz erkekliğin kuralı

Kaçsan da arayıp buluşumu gör.

Hasbıhal tatlıdır dostla yarenle

Bazen konuş bazen, sessizce dinle

Muhabbet ederken dostum seninle

Katıla-katıla gülüşümü gör.

Mahir"in gönlünde kine yer olmaz

Sevgiyle sulanan çiçekler solmaz

O aşk olmaz ise kul huzur bulmaz

Yaradan aşkıyla doluşumu gör.

Mahir; Giryani"nin fırtınasından etkilenerek, tusunami"ye dönüşmüştü adeta. “Rüzgâr eken fırtına biçer” demişler. -Fırtına eken de demek ki tusunami biçmektedir-

Aradığı madenin Mahir de olduğunda tahmin eden Giryani yanılmamıştı. Elin adamı; eyle elinde gürz ile her yerde dolandırmaz. Bakalım Giryani ne cevap verecek.

&&

İ. Kutlu Özalp-Mehmet Gözükara

Evet, sevgili okuyucularım, İstanbul"dan ilgiyle atışmamızı izleyerek, bizlerle yazdığı birbirinden güzel şiirlerini paylaşan İsmail Kutlu Özalp"a sizlerin adına teşekkür ediyorum.

Atışmaya katkı sunmak amacıyla İkinci şiirini yollayan Kutlu"nun şiirinin her kıtasına karşılık bir kıta yazdım.

Bu gönül dostu insana, söze kattığı derinlik için müteşekkirim. Kutlu"nun şiir"e hâkimiyeti ve sözü söyleyiş şeklinden yola çıkarsak, bilge bir şahsiyetle karşı karşıya olduğumuzu söyleyebiliriz. İyi ki atışmamızı takip ederek, söz meydanının daha da renklenmesine katkıda bulunuyor. Ben Kutlu"nun şiirini sevdim.

Bakalım siz nasıl bulacaksınız:

Âşık Hey ki; Hey!

Kutlu:

Söz düşende yüreğinden kaleme

Gök gürleyip yıldırımlar çakmalı

Rahmet olup sağnak sağnak âleme

Ceyhan gibi coşkun coşkun akmalı

Gözükara:

Tetik düşmez,  iş düşünce kaleme

Yer yarılıp, gök gürleyip çakmıyor

Pazar kursam söz satamam âleme

Söğütlü"den sarı seller akmıyor

Kutlu:

Âşık bilir davası ne derdi ne

Saygı duyar düşmanının merdine

Hemdert olup her dertlinin derdine

Gücü varsa çaresine bakmalı

Gözükara:

Âşık sarhoş olur, bilmez derdi ne

At verse de meydan vermez merdine

Lokman o gün düşmüş ölüm derdine

Çaresiz ki çaresine bakmıyor

Kutlu:

Gül kokmalı burcu burcu an olup

Can vermeli can verene can verip

Damarında bir alevli kan olup

Kalem kılıç, söz ateştir yakmalı

Gözükara:

Hissederek yaşanılan an olur

Bir yumurta yirmi günde can olur

Yiğit düşer iki eli kan olur

Gördüm, ateş namertleri yakmıyor

Kutlu:

Hey âşıklar işte meydan söz sazın

Kalem elde hem söyleyin hem yazın

Pesperde"den ses verende avazın

Ceyhan sinip Şar dağına çıkmalı.

Gözükara:

Düzen tutmaz paslı sazın telleri

Kendine güldürürü cahil elleri

Ölüm hakikati kitler dilleri

Ehli kabir sesi ondan çıkmıyor

Kutlu:

Kutlu gâhî meltem gâhî borandır

Âşık hatır bilen hatır sorandır

Her birisi zulme karşı durandır

El veripte şu bentleri yıkmalı

Gözükara:

Her bir dağda ne kış varsa bilinir

Kahve bahanedir, dosta gelinir

Gözükara"m gâh ağlayıp, gülünür

Kırılsa da, hatır gönül yıkmıyor